Ancient Brotherhood Disk

Kpt. Maxson miał rację. To miejsce jest śmiercią.
Piszę to, aby w przypadku, gdy nie uda nam się
wrócić, ktoś kiedyś mógł się dowiedzieć, co się
z nami stało.

Dotarliśmy do Ośrodka Badawczego West Tech po
20 dniach piekła. Ale to był najłatwiejszy etap.
Poziom promieniowania wystrzelił do góry, gdy
tylko dostrzegliśmy wielki krater. Sprawdziliśmy
zapasy i uznaliśmy, że z pancerzami i specyfikami
antyradiacyjnymi damy radę szukać przynajmniej przez
jeden dzień. Wiedzieliśmy, że istnieje ryzyko, ale
technologia, którą mogliśmy znaleźć, była tego warta.

Spuściliśmy się w głąb krateru na pierwszy poziom i
wszystko zdawało się iść zgodnie z planem. Nie było
zasilania, więc nie musieliśmy obchodzić systemów
ochronnych. Tak przynajmniej sądziliśmy. Na tym
poziomie nie było nic cennego, więc zeszliśmy niżej.

Na drugim poziomie było tak samo.

Kiedy Jensen zjechał na trzeci poziom, rozszalało
się piekło. Czujniki ochronne na pierwszych dwóch
poziomach były wypalone, ale nie na tamtym.
Jensena pocięło na strzępy, zanim zrozumiał, co się
dzieje. Nigdy wcześniej nie widzieliśmy broni, która
tak łatwo przebijała pancerz wspomagany. Ludzie
padali na prawo i lewo, a jeszcze żywi panikowali.
Próbowałem ich przegrupować, ale tylko Soto i
Camarillo wrócili ze mną tu, na pierwszy poziom.

Fakt, że dociera do mnie zapach spalenizny z kikuta
ręki Soto, świadczy o tym, że mój pancerz już nie
jest hermetyczny, więc wdycham o wiele więcej
radów, niż planowałem. Hydraulika wycieka mi w
alarmującym tempie. Musimy oddalić się stąd na
wystarczający dystans, zanim mój pancerz wysiądzie.

Camarillo wydawał się być fizycznie zdrów, ale
zniknął około godziny temu, mamrocząc coś o
Gehennie. Ten bydlak ma wszystkie antyrady.

Pozostał zatem Soto i ja. Nie uda nam się odejść
wystarczająco daleko stąd bez antyradów, więc
muszę spróbować znaleźć Camarilla, zanim nie
będzie za późno.

Sierż. D. Allen, Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych.